در اساطیر کهن، مفهومی متعالی به نام «آرکا» شناخته می‌شود . این مفهوم، بیانگر جوهره‌ای اصیل و ارزشمند است که در مرزهای حساس جهان جریان دارد. این جوهره، همزمان واجد دو ویژگی بنیادین  صلابت و استحکام کوه‌ها، که نماد امنیت و پایداری است و سیالیت و زایندگی آب‌های نخستین، که نماد زندگی، آرامش و پویایی به شمار می‌رود است.

در اساطیر آمده است که نگاهبانی از این مرزها به دو برادر سپرده شده است.

یکی، استاد در صورت‌بخشی و شکل‌دادن به ماده (چوب) بود و دیگری، استاد در هدایت و جریان بخشیدن به انرژی (آب). رسالت آنان، صرفاً ساخت دیوار یا مانع نبود، بلکه آفرینش «ورودی»‌هایی هدفمند بود که در عین محافظت و صیانت، امکان تبادل زندگی، آرامش و زیبایی را فراهم می‌ساخت.

این دو برادر، دانش تخصصی خویش را در هم آمیختند. از ماهیت چوب، کالبدی اصیل و استوار ساختند و در کالبد آن، روح آب را دمیدند: روحی که توانست خود را در سه شکل متجلی کند؛ در هیئت قدرتی محافظ و بازدارنده (همانند درب ضدسرقت)، در قالب شفافیتی آرامش‌بخش (همانند درب داخلی) و در صورت شکوهی پذیرا و نمایان (همانند درب لابی و اصلی).

بدین ترتیب، «آرکاچوب» به عنوان وارث این حکمت کهن پدید آمد. امروز، آرکاچوب نگهبان مدرن ورودی‌های شماست. هر درب، تنها یک محصول نیست؛ بلکه تحقق‌بخش پیمانی است ناگسستنی میان «امنیتِ جاودان» و «آرامشِ پایدار.